Gonzalo Rodríguez Mourullo (Calo, Teo, A Coruña, 1935) estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela con premio extraordinario en 1957, obtendo igualmente o Premio "José Calvo Sotelo" ao mellor expediente da súa promoción e foi catedrático de Dereito Penal na Universidade de Oviedo, na Universidade de Santiago de Compostela (1970) e na Universidade Autónoma de Madrid desde 1970.

Tras gañar en 1954 o primeiro premio de contos do Centro Galego de Buenos Aires, publicou "Nasce unha árbore" e en 1956 "Memoria de Tains". Ambas as obras sentaron as bases dunha fonda renovación na literatura galega que deu orixe á chamada nova narrativa galega; con todo, de forma abrupta abandonou a literatura e dedicouse de cheo ao seu labor como xurista.

Tivo un papel destacado na elaboración do Código penal de 1995, como relator xeral do proxecto de 1980. É membro do Ilustre Colexio de Avogados de Madrid desde o ano 1962, de cuxa Xunta de Goberno foi Deputado.

De entre os recoñecementos e distincións obtidos, destacan os seguintes: Vogal Permanente da Comisión Xeral de Codificación; Relator Xeral da Comisión redactora do Proxecto de novo Código penal de 1980, do que trae causa o vixente Código penal de 1995; Académico de número da Real Academia de Xurisprudencia e Lexislación e Académico de Honra da Galega de Xurisprudencia e Lexislación; Cruz de honra de San Raimundo de Peñafort.

Está en posesión da Medalla Castelao, máximo galardón dos que concede a Xunta de Galicia, outorgado pola súa achega á ciencia xurídica. Recibiu o "Premio Montero Ríos" concedido pola Asociación de Xuristas Galegos en Madrid (Iurisgama) pola súa relevante actividade no campo do Dereito.